روزنویس

کیت‌کت در ژاپن فقط یک شکلات نیست، یک جور وسواس است!

نیویورک تایمز یک مجله‌ی هفتگی دارد که به ضمیمه‌ی روزنامه هر هفته منتشر می‌شود. مجله‌ی پر و پیمانی است و خواندنی. دست ما به خرما نمی‌رسد و کمتر پیش می‌آید روزنامه‌ی کاغذی نیویورک تایمز به دست‌مان برسد، ولی سعی می‌کنم آن را به صورت آنلاین از دست ندهم. شماره‌ی جدید مجله‌ی The New York Times Magazine پرونده‌ای است در مورد شکلات. جایگاه شکلات در کشورها و فرهنگ‌های مختلف. یک گزارش مفصل و مصور و خواندنی دارد از نقش و جایگاه عجیب و غریب شکلات‌های انگلیسی Kit Kat در ژاپن. گزارش اشاره می‌کند با توجه به وسواس بیش از دی که ژاپنی‌ها روی مدل‌های مختلف کیت‌کت دارند و جایگاهی که در این کشور دارد، کیت‌کت انتظارها را از نقشی که شکلات در یک جامعه دارد را تغییر داده است! گزارش خواندنی و دیدنی است. بقیه‌ی یادداشت‌های پرونده هم جالب هستند و ارزش خواندن را دارند.

بنشین بنویس برادر من

مدتی ماجرای نوشتن دیر شد. این روزها برای هر کاری دیر می‌شود. تا می‌آیی سر بجنبانی، می‌بینی که روزها و هفته‌ها و ماه‌ها از پی هم می‌آیند و می‌روند و تو را به حیرت می‌اندازند که زمان با چه سرعتی حرکت می‌کند. نکته‌ی عجیب در مورد گذشت زمان این است که حرکت زمان به صورت خطی و در یک مسیر است. متأسفانه هنوز راهی پیدا نشده که بتوان حرکت در جهت مقابل زمان را تجربه کرد؛ که اگر می‌شد، چه قدر خوب بود!

نوشتن زمانی که قرار است برای دیگران باشد، کاری است سخت!

وقتی در مورد نوشتن صحبت می‌کنیم، در مورد چه صحبت می‌کنیم؟

درباره روزنام

قبل از هر چیز، سلام. «روزنام» به بیان خیلی ساده، بلاگ شخصی من است. من، محسن برجی هستم. ظاهرا دوران بلاگ‌نویسی به پایان رسیده، ولی همه اینها حرف است. تا زمانی که کلمه وجود دارد و نوشتن مهم است، بلاگ‌نویسی هم اهمیت دارد؛ حتی اگر خواننده این بلاگ، یک نفر و خود آقای نویسنده باشد!
بستن